Kemal Yıldırım Bir çocuğun kalbi bazen göğe sığmaz, içinde görünmeyen ama hissedilen bir fırtına taşır. Adı ne olursa olsun, o fırtınanın ortasında küçük bir yıldız gibi parlar umut: Sessiz ama inatçı, kırılgan ama sonsuz. Her adım, bazen rüzgâra karşı atılan bir dua gibidir, yine de yürür yüreğiyle, düşse de kalkar...