Etiket: edebiyat

           Kasabanın en işlek sokağında, vitrininde sararmış dantel perdeler asılı küçük bir çay ocağı vardı. Adı “Dostluk Kıraathanesi”ydi ama müdavimleri oraya kısaca “Masa” derdi. Çünkü içerideki en meşhur şey çay değil, kapıya en yakın köşede duran eski tahta masaydı. Dört ayağından biri diğerlerinden kısaydı; altına sıkıştırılmış katlanmış gazete sayfalarıyla ayakta...

Betül FIRAT: Öncelikle hoş geldiniz diyor ve söyleşimizin başlangıcında bir iki cümleyle sizi tanımak istiyoruz. Ezgi BEYAZ Kimdir? Ezgi BEYAZ: Merhabalar, teşekkür ediyorum hoş buldum. Bu soruyu detaylandırmak pek mümkün fakat ben bunu olabildiğince kısa tutmaya çalışacağım. Müzisyen kimliğimi ön plana sürerek; hayatını müzik ile idame ettirmeye çabalayan, geçmiş yaşamında tıpkı...

TARIHTEBUGÜN SAYGIYLA ANIYORUZ… Türk felsefe öğretmeni, Milli Eğitim Bakanı, Köy Enstitüleri kurucusu. ✔17 Aralık 1897 Istanbul doğumlu. Babası posta nazırı Göreleli Hasan Ali efendi, annesi Neyyire hanım. Anne tarafından Japon sularında batan Ertuğrul firkateyni süvarisi deniz albay Ali beyin torunudur. ✔İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe mezunu olan Hasan Ali bey...

Sabahattin Ali (25 Şubat 1907, Eğridere – 2 Nisan 1948, Kırklareli), Türk yazar ve şair. Edebî kişiliğini toplumcu gerçekçi bir düzleme oturtarak yaşamındaki deneyimlerini okuyucusuna yansıttı ve kendisinden sonraki Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatını etkileyen bir figür hâline geldi. Daha çok öykü türünde eserler verse de romanlarıyla ön plana çıktı; romanlarında...

Halide Halid Araştırmacı Yazar                                        Hocalı, Azerbaycan halkının 20. yüzyılda yaşadığı en derin ve kapanmayan yaralardan biridir. Hocalı, insanlık tarihine kanlı sayfa olarak geçen Khatyn Katliamı, Lidice Katliamı, Oradour-sur-Glane Katliamı ve My Lai Katliamı gibi katliamlarla aynı acı hafızanın parçasıdır. 1992 yılındaki kanlı saldırıya kadar Hocalı’da yaklaşık 7 bin kişi yaşıyordu. Ermenistan’dan...

​Gözümde tütüyor köyümün bağı, Aşılmaz önümde dumanlı dağı. Ömrümün tükendi gençlik çağı, Uçsuz bucaksız yollar yordu beni. *** ​Gurbet elde geçti bunca seneler, Yürekte birikti gizli sancılar. Bitmedi bir türlü gamlar kaygılar, Uçsuz bucaksız yollar yordu beni. *** ​Kader bizi gurbet ele savurdu, Hasretlik ateşi bağrım kavurdu. Kime ne söyledim...

​Çukurçayır derler canım köyüme, Hasretlik yükünü vurdum sırtıma. Maziden bir ses var her bir öğüme, Dalmışım hayatın sert fırtınasına. *** ​Kerpiçten evlerin dumanı tüter, Gözümde canlanır o eski günler. Bağında bahçende bülbüller öter, Gönül o demleri her daim özler. *** ​Harman yerimizde tozlar kalkardı, Bereket fışkırır, sular akardı. Anam tandır...

Bir ömür geçerken Yüzünü görmediğim biri  Hayallinde vakit geçiriyorum  Fotoğrafına hal hatır soruyorum *** Her gece başlarken Rüyasına daldığım biri Bakışında uykuya dalıyorum Gözlerinde güne uyanıyorum *** Gün ağarırken Yokluğuna uyandığım biri Bulutunda mazi arıyorum Yağmurunda anı ıslatıyorum *** Sonbahar gelirken Rengi solmayan biri Yeşilinde nefes alıyorum Kırmızında aşkı soluyorum ...

Projeler, milyar dolarlık yatırım bütçeleri… Kafa karıştırıcı işler oldu artık, sayıların anlamı yok, Gelecek nasıl korunur? Gelişmişlik nedir? Cevapları da, yapılacak işlerde basittir aslında! Geleceği korumak sadece zamanın çocuklarını iyi yetiştirmekle mümkün olabilir çünkü yarınlar bugünün çocuklarının olacaktır. Bırakalım doğayı korumayı, koruyucu önlemleri, milyarlarca yatırımları… Önce çocukları koruyalım, insanları koruyalım,...

Bir çocuğun dünyaya ilk bakışı, sandığımızdan daha derindir. Gözleri henüz harfleri tanımasa da anlam arar; seslerin, yüzlerin, gölgelerin ardındaki gizemi çözmeye çalışır. Çocuk dediğimiz varlık, aslında soruyla doğar. “Bu ne?”, “Neden?”, “Nasıl?” diye başlayan cümleleri, onun zihinsel serüveninin ayak sesleridir. Fakat bu seslerin yankı bulabilmesi için bir zemine ihtiyaç vardır...

Bir gün sosyal medyada bir kız tanıdım.Adı Zühre’ydi.Adı gibi parlak, adı gibi gökyüzüne ait.Ama hayat ona kolay bir yol çizmemişti.Zühre engelliydi.Fakat bedenine konan sınırlar, ruhuna asla konamamıştı.İçinde dimdik bir hayat mücadelesi taşıyordu.Ben Facebook tarafından cezalı olduğum günlerde, videolarımı opaylaştı.“İyi ki varsın” der gibi, sessizce.İnsanların fotoğraflarına Atatürk resimleri ekleyerek ekmeğini kazanıyor.Oturduğu...