Etiket: edebiyat

Dil Aver Karagöz (Gönle Giren Şair) Yazmış;  Neşe’i muhabbetin dibini bulmuş, varlığın şahikasına ermiş bir zat’ı muhterem! Hep umutsuzluk hep acı yazıyorsun,  Çık şu duygusal zihinden!  Biraz mutlu ol, mutluluk yaz.  Çürümüş köhne yaşantıların neyini yazayım ki!  Hem haddim değildir insanlığı yazmak, insanları düzeltmek!  Haaaşaaa, haaaşaaa….  Yaradanın işine karışılır mı? ...

​Ben, senin gittiğin günün ertesiyim, Boşluğa düşen kelime, yarım kalan cümle. Dünden kalma bir hüzünle uyanan sabah, Ama seni ilk defa görmeyecek olmanın O dayanılmaz ağırlığıyla. ​Pencere açılmıyor artık, ​Güneş omuz silkip geçiyor şehirden, ​Kahve tadı acı, İçimde birikmiş, tortusu sensizlik. ​Dün, ayak izlerin vardı kapının önünde, Bir ihtimal dönersin...

Hikmetinden sual olmaz ey Tanrım Dikeninden fazla, güllerin de varHer türlü enerji, sunmuşsun ammaBir türlü şarj tutmaz pillerin de var ./1 Nezaket yok, zarafet yok, akıl yokSuyu bol gönderdin, kuru çoğu kökBöylesi canlılar, yeryüzünde yükÜretim artığı, kulların da var ./2 Fiziki nizam var, yönelim kaosÇoğunluk onayı, noksan ve nahoş Görüntü...

Seni en son bir altın tepside masalına bıraktılar.Büyüdü masalın, büyüdü içinde yaşadığın şehir ve sen.Annen balkonda fesleğenler yetiştirirdi kış günü incinmiş bir inatlaBabana çok çay, yeterince az kahve ikramı.Yaz sıcağında esmerleşen tenin veKış günü giydiğin yeşil hırkan seni dünyada tuttuBuna alışmış gibiydin hep, bir şeyler seni bir yerde tuttu.Kardeşin seni...

Eski bir fotoğraf albümünü elinize aldığınızda, zamanın sessiz fısıltılarını duyarsınız. Solgunlaşmış renkler, yıpranmış kenarlar, tanıdık ama bir o kadar da yabancı yüzler… Her bir fotoğraf karesi, bir zamanlar var olmuş bir dünyaya açılan bir penceredir. O dünyada kahkahalar yankılanmış, gözyaşları akmış, umutlar yeşermiş ve hayaller kurulmuştur. O fotoğraflardaki insanlar, çoğu...

Bazı insanları yaşadıkları olaylar, acılar ve kırılmalar bambaşka biri yapar. Buna gerçekten inanıyorum. Çünkü insan yaş aldıkça ister istemez değişir, dönüşür. Bazen bir noktada durup “Artık eski ben değilim.” deriz. Hayatta öyle anlar vardır ki geri dönüşü yoktur: Bir söz, bir bakış, bir kayıp ya da bir veda… Hepsi, fark...

Aralık, yılın en sessiz eşiğidir. Günler kısalırken zamanın adımları da ağırlaşır. Sanki takvim, bir anlığına derin bir nefes alır. Rüzgâr sokaklara ince bir serinlik bırakır, ağaçlar çıplak dallarıyla göğe usulca dokunur. Bu ay, doğanın kelimeleri fısıltılarla söylediği bir şiire benzer. Aralık hem bir bitişi hem de yaklaşan başlangıcın ayak seslerini...

ÖRÜMCEK AĞIAGATHA CHRISTIE192 SAYFA HERAYAGATHACHRISTIE Ortakokuma Okudukbitti 📖Dünyada olup biten her şey yeterince ciddi ve sıkıcı. Ben eğlenmeyi, hayattan zevk almayı seviyorum ve çevremdeki herkesin de eğlenmesini, yaşamın zevkini çıkarmasını istiyorum. 🕷Clarissa, çevresindekilere şakalar yapmayı seven, hayal kurmaktan hoşlanan, eğlenceli genç bir kadındır. Yakın dostları Jeremy, Hugo ve Sir Rowland’a...

    Üç kere iyi günler dedi içinden karşısında duran adama. Tüm kadınlığıyla ifade etti bunu gözlerinden yardım alarak. Hayır ama! İçinden de olsa bir şeyleri yanlış yaptığının farkına vardı. Bu yüzden kolundaki baba yadigârı saatini sallayıp yüzünü görecek duruma getirdi. Saatine tekrar tekrar bakıp içinden kısa süreli hesaplar yaptıktan sonra,...

Rasim, sabahtan akşama kadar iş aramaktan yorulmuş, ayaklarını banka uzatıp bir avuç fındık karşılığı aldığı sigarayı yaktı. Duman boğazını yaksada içini ısıtmıyordu. Yanındaki gazeteyi rüzgâr dalgalandırıyordu. İş ilanı umuduyla gazeteyi açtı ve büyük puntolarla yazılmış bir başlık dikkatini çekti: “DOMATES ÜRETİCİLERİNE MÜJDE!” Cumhurbaşkanı, ülkenin domates ihracat açığını kapatmak için bir...

Yazın telaşını üzerinden yeni atmış bir mahallenin içinden, ağır ağır yürüyen bir mevsimdir sonbahar. Ne tam gider ne tam kalır, insanın içindeki geçişleri de aynı kararsızlıkla dürter. Böyle zamanlarda, sokaklarda dolaşan bir çocuğun ayak izleri daha bir duyulur olur. Sanki mevsimin sarısını, turuncusunu, dalgalı rüzgârını kendi nefesiyle taşıyormuş gibi… Sonbahar,...