Etiket: Ayşe Can

Bir varmış bir yokmuş… Masalların büyülü dünyasında en çok dikkatimizi çeken şey nedir? İyilik mi, kötülük mü, yoksa arada kalmış o tuhaf duygular mı? Bu hafta o masallardan bir başkasına “Uyuyan Güzel” e bir kez daha bakacağız. Bu masalı düşününce benim aklıma hikâyenin kendisinden çok içindeki çelişkiler takılıyor. Masalı şöyle...

Bir varmış, bir yokmuş Evvel zaman içinde, masallar diyarında birbirini hiç tanımayan üç genç kız yaşarmış: Pamuk Prenses, Uyuyan Güzel ve Rapunzel. Hikayeleri ayrı ayrı anlatılsa da kaderleri tuhaf bir biçimde birbirine benzer, yolları ise görünmez bir yerde kesişirmiş. Bu hafta o masallardan birine, Pamuk Prenses’e biraz daha yakından bakalım....

Isaac Asimov’un 1972’de yayımlanan romanı “İşte Tanrılar”, bilim kurgu edebiyatının sınırlarını genişleten, yalnızca teknik spekülasyonlara değil, insan doğasına ve etik sorumluluğa da odaklanan özgün bir yapıttır. Üç ayrı bölümden oluşan roman, her bir kısımda farklı evrenler, karakterler ve çatışmalar üzerinden ilerlerken, parçalı yapısına rağmen bütünlüklü bir düşünsel çerçeve kurmayı amaçlar....

Sanatın ve edebiyatın zamanı ölçme biçimi takvimlere benzemez. Onlar yılları, yüzyılları değil, ruh hâllerini, kırılmaları ve değişimleri kaydeder. Bu yüzden her çağın edebiyatı, aslında o çağın insanının iç dünyasının haritasıdır. Günümüzde sanat ve edebiyatın geçirdiği dönüşüm de tam olarak böyle bir harita sunuyor. Hızlı, parçalı, gürültülü ama aynı zamanda şaşırtıcı...

Modern zamanların gürültüsü içinde “sade” kelimesi neredeyse romantik bir özleme dönüştü. Daha az eşya, daha az söz, daha az telaş… Fakat bütün bu “az”ların içinde çoğu zaman daha çok kaygı saklı. Güney Koreli yazar Hwang Bo-Reum’un Sade Bir Hayat adlı eseri tam da bu gerilimin ortasında duruyor. Kitap, sadeleşmeyi bir...

Dünya, üzerine titrediğimiz o eski, huzurlu yuva olmaktan çıkıp, her köşesinden dumanların yükseldiği devasa bir yıkım sahasına dönüştü. Gazete manşetlerinden sızan kan, sadece uzak coğrafyaların değil, bizlerinde tadını kaçırıyor. Kaçırmalı da… Vatanlar kaybediliyor, hastaneler birer beton yığınına dönüşüyor, okullar ise artık bilgi değil, sadece korku soluyor. Ancak bu fiziksel yıkımdan...

Bir çocuğun dünyaya ilk bakışı, sandığımızdan daha derindir. Gözleri henüz harfleri tanımasa da anlam arar; seslerin, yüzlerin, gölgelerin ardındaki gizemi çözmeye çalışır. Çocuk dediğimiz varlık, aslında soruyla doğar. “Bu ne?”, “Neden?”, “Nasıl?” diye başlayan cümleleri, onun zihinsel serüveninin ayak sesleridir. Fakat bu seslerin yankı bulabilmesi için bir zemine ihtiyaç vardır...

​Geçmiş, çoğumuz için tozlu raflara kaldırılmış eski bir albüm değil, bugünün ortasında aniden patlayan bir mayındır. Lee Hee-young, Karıştırıcı ile okuru tam da bu mayın tarlasının ortasına, en insani zaafımızla bırakıyor: “Eğer bir şansım olsaydı, her şeyi değiştirir miydim?” Hikâyenin merkezinde 32 yaşındaki Nawoo var. Nawoo, bir sokak kedisinin gizemli...

Ayşe Can Bilgin Adalı’nın kaleme aldığı Zaman Bisikleti, ilk bakışta bir çocuk romanı gibi görünse de anlatısının derinliği ve ele aldığı temalarla çocuk edebiyatının sınırlarını aşan, her yaştan okuru içine alan bir eser. Zamanı yalnızca heyecanlı bir serüvenin arka olanı olarak değil, aynı zamanda düşünsel bir sorgulamaya da dönüştüren çok...

Zaman, avuçlarımızın arasından usulca akıp giderken geride silinmesi mümkün olmayan izler bırakır. Ne kadar sıkı tutmaya çalışsak da parmaklarımızın arasından süzülen bu akış, bize hem kaybı hem de sürekliliği aynı anda hatırlatır. Bu izlerin en görünür en hissedilir olanı, tabiatın, o muazzam gardırobunu her üç ayda bir değiştirmesidir. Mevsimler, sadece...

Zamanın avuçlarımızın arasından bir kum tanesi gibi süzülüp gidişini en çok o malum günde hissederiz. Takvime atılan o kırmızı çentik, sadece bir kutlamanın değil, aynı zamanda geçip gidenin dökümünü yapmanın da işaretidir. Doğum günü, insanın kendi varoluşuna şaşırdığı, aynadaki yüzüyle ilk kez karşılaşıyormuşçasına yabancılaştığı o tuhaf durak… Kim olduğumuzla kim...