Altmış Yıl, Bir Kalem, Nice Ömür

 Halide Halid                     

Araştırmacı yazar  

Elman Eldaroğlu 60                                                                                      

                                                  Altmış Yıl, Bir Kalem, Nice Ömür

Sessizce yazılan hayatlar, korunan hafıza ve gürültüsüz bir ömür…

Bazı insanlar hayata sesle değil, iz bırakarak katılır. Gürültüye ihtiyaç duymazlar, alkış beklemezler, kendilerini merkeze koymazlar. Zamanın içinden acele etmeden geçerler. 

Ne varlıklarını ilan eder, ne de görünür olma çabasıyla yaşarlar. Ama yıllar sonra geriye dönüp bakıldığında, zamanın ritminin onların sessiz adımlarıyla ölçüldüğü fark edilir.

Elman Eldaroğlu, işte bu sessiz yürüyüşün yolcusudur.

 Kalemi kendini anlatmak için değil, başkalarının hayatını korumak, kayda geçirmek ve unutulmaya, terk edilmesine engel olmak için tutar. Yazdıkça geri çekilir, geri çekildikçe metin derinleşir. Çünkü bilir ki, yazar öne çıktığında anlam kaybolur. Bu yüzden onun yazılarında yazarı arayanlar çoğu zaman onu bulamazlar. Ama insanı bulurlar. Sessiz kalmış hayatları, adı anılmamış emekleri, fark edilmeden yaşanmış ömürleri bulurlar.

1966 Yılında Azerbaycan’ın Sumgayıt şehrinde dünyaya gelmiştir. Kökleri Yardımlı toprağına uzanır. Bu bağ onun için yalnızca bir coğrafya meselesi değildir; hafızayla kurulan, aidiyetle derinleşen bir sorumluluktur.

Yardımlı Hayırseverler Cemiyeti’nin başkanı olarak yürüttüğü çalışmalar da,“Yardımlının Sesi” gazetesini kurup yaşatması da bu sözün doğal devamıdır. O, her adımında aynı sorunun peşindedir: Kim unutuldu? Kim geride kaldı? Kimin sesi duyulmadı?

“Alın Yazısı”, “Bir Yaprak Ömür”, “Bir Yörenin Evlatları”, “Ömrün Yardımlı Dönemeci” gibi eserler, bir yazarın üretim listesi olmaktan çok daha fazlasıdır. Bu kitaplar, bir toplumun sessiz hafızasıdır. 

Elman Eldaroğlu insanları yazmaz, insan hayatlarını anlamlarıyla birlikte kayda geçirir. Onun metinlerinde bir insanın yaşamı, yalnızca kişisel bir hikâye olarak kalmaz, toplumsal belleğin bir parçasına dönüşür. 

Matbaa kokusu, gece yarılarına uzanan yazı mesaileri, kelimelerle tutulan uzun nöbetler bu yüzden onun hayatının ayrılmaz parçasıdır.

Ancak Elman Eldaroğlu’nun kalemi yalnızca geçmişe dönük değildir. O, sadece dünyasını değiştirmiş insanlardan yazan bir yazar değildir. Bugün hayatta olan aydınlar, sanatçılar, bilim insanları ve fikir emekçileri de onun dikkat alanındadır. Onları izler, dinler, anlamaya çalışır ve yazar. Çünkü onun için hafıza, yalnızca geçmişi korumak değil, bugünü de kayıt altına almaktır. Yaşayan değerleri hayattayken görünür kılmak, onların emeğini sessizce geleceğe taşımak da bu sorumluluğun bir parçasıdır.

Bu yüzden onun yazılarında yaşayan insanlar birer vitrin nesnesi gibi sunulmaz. Oldukları hâlleriyle, yürüdükleri yollarla, ürettikleriyle yer alırlar. O ne yüceltir, ne de küçültür. Sözü süslemez, gerçeği eğip bükmez. Tam da bu noktada onun metinleri için şu cümle yerini bulur:
Bu yazılar biyografi olmanın ötesinde, okuyucuyu insan hayatlarının derinliğine taşıyan bir merdivendir.

Gazetecilik Elman Eldaroğlu için bir meslek değildir, bir duruştur. Editörlük bir makam değil, emanettir. Yazarlık ise şöhret arayışı değil, gerektiğinde geri çekilebilme, görünmez olabilme becerisidir. Bu nedenle onun yazılarında “ben” kelimesi neredeyse hiç yer almaz. Orada hep kahramanı vardır. Unutulmuş isimler, sessiz kalmış hayatlar, gündelik koşuşturma içinde fark edilmeyen emekler satır aralarında yeniden görünür hâle gelir.

2015 Yılında hayat onu okyanusun ötesine, Amerika Birleşik Devletleri’ne götürür. Eşinin doktora eğitimi nedeniyle ailesiyle birlikte bir süre vatandan uzak kalır. Coğrafya değişir, ama sorumluluk duygusu değişmez kalır.

O, Amerika saatine göre yazar, Azerbaycan saatine göre vatan basınına gönderir ve iki kıta arasında yaşayan soydaşlarının hikâyelerini vatanda duyurur.

ABD’de yaşayan Azerbaycanlıların hayatları, başarıları, çabaları ve gündelik mücadeleleri onun kaleminde buluşur.

Bu yazılar aceleyle yazılmış metinler değildir. Elman Eldaroğlu insanları dinler, anlamaya çalışır, bekler. Çünkü bazı hikâyeler hızla anlatılamaz. Onun yazılarında insan, bir başarı tablosu olarak değil, bütün gerçekliğiyle, olduğu gibi yer alır.

Kendi hayatından söz etmeyi tercih etmez. Kahramanlarını özenle korur. Bayram günlerinde onlara birer tebrik mesajıyla ulaşması, kalemindeki sessiz vefanın küçük ama anlamlı bir göstergesidir. 

Yazar kahramanlarına yazılarıyla sürpriz yapmayı çok sever. Onun dünyası süssüzdür, ama derindir. Sade görünür, ama hafızada kalıcı bir iz bırakır.

Resmî kayıtlara göre 3 Ocak, gerçekte ise 11 Ocak… 

Bugün Elman Eldaroğlu için 60 yaş kapıyı çalıyor. Ancak bu yaş bir son değildir. Bu, acele etmeyenlerin yaşıdır. Geriye bakıldığında pişmanlık değil, anlamla örülmüş bir yol görülüyorsa, yol hâlâ devam ediyor demektir. 

Altmış yaş, bir ömrün muhasebesinden çok, yeni bir sorumluluk eşiğidir.

Hâlâ söylenecek çok söz vardır. Hâlâ korunacak bir hafıza vardır. 

Hâlâ yaşayan değerleri hayattayken yazmak, geçmişle bugünü vicdan terazisinde tartmak gerekir. Ve Elman Eldaroğlu, millî hafızanın sessiz ve gürültüsüz yolcusu olarak bu yolda yürümeye devam etmektedir.

Sayın Elman bey!

Onurla dolu 60 yıllık yaşamınız, bundan sonra da güzel günlerle taçlansın.
Yeni yaşınız kutlu olsun- geçmişi unutturmayan, bugünü görünür kılan, insan hayatlarını sessizce tarihe emanet eden İNSAN!